Od jakiegoś już korzystam z bardzo przydatnego programiku, zarówno na swoim MacBooku jak i na domowym PCecie. Podzielę się z wami moim odkryciem bo czuję się jakbym wyłowił perełkę.

The Jing, jest to program który w bardzoooo łatwy, ciekawy i wygodny sposób pozwala nam:

1. zrobić screenshot ekranu, lub części ekranu. Co ciekawe jest że program automatycznie potrafi rozpoznać dowolne okienka, dzięki czemu, jeżeli chcemy zrobić screen dajmy na to tylko strony WWW, zrobimy to jednym kliknięciem. Nie ma co gadać, musicie spróbować. Aha, no i muszę dodać że programik działa sobie w trayu, jeżeli chcemy zrobić screen to wciskamy hot-key, żadnego tam uruchamiania.
2. oprócz zapisania screenu można nawet nagrać wideo w formie screencasta!
3. w przypadku pliku graficznego, po zapisaniu obrazka do pamięci programu pojawia się nam prosty edytor, pozwalający pisać i kreślić po naszym screenie. Idealne rozwiązanie dla ludzi pracujących w branży WWW, szybko prosto i łatwo można kreślić poprawki dla danego projektu strony internetowej.
4. Z tak przygotowanym materiałem możemy iść jeszcze dalej! Możemy go wrzucić na serwis screencast.com za pomocą jednego kliku a potem program wstawi nam do schowka adres URL do naszego materiału. Może go także wysłać bezpośrednio na serwer ftp lub znany chyba wszystkim Flickr.

Jedyną wadą Jinga może być zasobożerność, ale na nowszych maszynach nie powinno to sprawiać najmniejszych problemów. Aha i zapomniałem dodać najważniejszego – program jest całkowicie darmowy!

Polecam wypróbowania z całego serca, wiem że zabrzmi to jak tani chwyt reklamowy z Zygmuntem Hajzerem w roli głównej ale…: od kiedy mam Jinga nie muszę już odpalać photoshopa aby nakreślić tekst czy parę strzałek, a do tego mam ładny interfejs i szybką obsługę!

Dostałem ostatni numer PHP Solutions (6/2007), pisma zapewne znane wielu z Was. Przerzucając kartki natrafiłem na reklamę firmy msdesigner.pl. Szok!

Technorati Tags: agencje interaktywne, badania, design, internet

Reklama firmy msdesigner.pl wywołała we mnie wpierw uczucie niedowierzania, potem, nie ukrywam śmiechu, potem znów niedowierzania. Oczywiście odwiedziłem witrynę tej firmy.

Zrób to teraz…

Ok. Jeżeli nie rozumiesz mojego odczucia to proszę przerwij czytanie. Nie ma sensu toczyć bezsensownej wojny o gusta i o to “kto jest dobry a kto nie”.

Jeżeli czytasz dalej to pewnie przeszło Ci przez myśl że to może być jakiś żart lub… specjalnie i z premedytacją zaplanowana akcja mająca na celu jakieś badanie. Rzuć choćby okiem na dobrerady.info a zrozumiesz o co mi chodzi.

Wstępna analiza kodu upewniła mnie że witrynę wykonał totalny laik, w jakimś graficznym edytorze nie mając praktycznie żadnej wiedzy specjalistycznej. Z drugiej strony, czy taki laik hostuje swoje witryny na home.pl i używa Google Analytics? No właśnie… coś tu jest nie tak. Brak informacji o firmie, telefon czynny w stosunkowo specyficznych godzinach, z drugiej strony można powiedzieć że to jakiś początkujący freelancer, no tak, ale czy by reklamował się w branżowym piśmie za paręset złotych (z moich informacji wynika, że taka reklama to koszt rzędu 600 zł).

Osobiście strzelam że to zaplanowane badanie mające na celu wskazanie ile potencjalnych odbiorców tego typu usług nie ma pojęcia o ich jakości. Jeżeli nie, to cóż, pewna osoba znalazła się w niewłaściwej branży. Już słyszę te krzyki “ty też zaczynałeś!”. Wybacz, nie, nie zaczynałem w ten sposób, oczywiście nie robiłem na początku super rzeczy, bo po prostu nie potrafiłem, ale doskonale wiedziałem czym nie należy się chwalić, nie mówiąc już o oferowaniu swoich usług poważnym firmom.

Czekam z niecierpliwością na wasze opinie. Co o tym wszystkim myślicie?

Odpaliłem swój (no może nie tylko mój) webowy projekt o nazwie webFeeds.pl. Jego głównym i w tej chwili jedynym zadaniem jest agregacja wartościowej treści z tematyki WWW podzielonej na parę kategorii takich jak: css, grafika, flash, agencje interaktywne, JavaScript, php, ruby i inne.

To co będzie odróżniać webfeeds.pl od Twojego agregatora RSS to skrupulatne moderowanie postów, tak aby dostarczać materiały najwyższej jakości, a odrzucać te o małej przydatności, dzięki temu zaoszczędzisz czas normalnie tracony na czytanie zbędnych bloków tekstu.

Pewnie większość z Was słyszała o tym że ma wyjść nowy HTML 5? I pewnie też słyszała o xHTML 2.0, DOM 3, CSS 3, blah blah blah. Dużo tego się nagle zrobiło, prawda? Jak to się mówi w kraju nad Wisłą “obiecanki macanki”.

Może jednak coś z tego wyjdzie, ale kiedy? Nie wiadomo. Póki co IBM opublikował artykuł w którym dość z bliska przedstawia HTML 5.

Dla tych którzy nie znają angielskiego lub nie mają ochoty przebijać się przez tekst spisałem krótkie podsumowanie:

1. Dodatkowe elementy struktury (takie jak head czy body): section, header, footer, nav, article.
2. Nie ma ani namespace’ów ani schemów. Wracamy do starego HTMLa, czyli nie wszystkie tagi muszą być zamknięte, a przeglądarki będą nam wybaczały błędy bardziej niż w przypadku xHTMLa (czego nie uważam za zaletę).
3. Nowe tagi blokowe: aside (notka, przypis), figure (obrazek z opisem), dialog (nooo… dialog no;-)
4. Nowe tagi inline: mark (swojego rodzaju nowe “zaznaczenie” tekstu), time (prezentacja czasu), meter (prezentacja liczby np. waluta, wzrost, czas itp.), progress (postęp wyrażony w procentach, tutaj mamy dodatkowe atrybuty jak value i max).
5. Tagi do osadzania mediów: video i audio. Np.
   
   Prawda że miłe?
6. Tagi interaktywne: details (dodatkowe informacje o czymś, brak informacji o sposobie renderowania), datagrid (forma tabeli do aktualizacji dynamicznej przez skrypty), menu oraz command (oba używane do dynamicznego menu, w domyśle związnym z jakimś akcjami JavaScript) np.:
   





To pokrótce wszystkie zmiany o których wiadomo. Zapowiada się miło, tylko czy powrót do HTMLa z xHTMLa nie wprowadzi znów jakieś zamieszania al’a “web standards”, czy nie podzieli fanów hard corowego xHTML strict z ludźmi którzy wolą sielankowego HTMLa? Czy to nie pachnie nam trochę “wojną przeglądarek”? Przecież tyle było krwi i potu o standardy, aby xHTML był wszędzie i zawszę, że to jedyne słuszne rozwiązanie… Oddaje głos szanownym czytelnikom i proszę o wasze zdanie.

Źródło:

• New elements in HTML Elliotte Rusty Harold, Adjunct Professor, Polytechnic University

Pojęcie semantycznego kodu wiąże się z technologią xHTML (co za tym idzie też HTML), czyli z chlebem powszednim wszystkich webmasterów.

Zostało ono “wypromowane” wraz z erą standardów sieciowych i boomu na bez tabelkowe layouty, czyli w momencie wejścia xHTMLa w powszechny obieg, całkiem nie dawno (jakieś 2 lata wstecz).

Dla lepszego wyjaśnienia pozwolę sobie w tej chwili znaleźć fragment kodu strony z przed tej rewolucji, sekundka…

W między czasie zapraszam na reklamy ;-)

O proszę, rachu ciachu i mamy, oto jeden przykładowy (i skrócony) news z jednego z wielu portali o grach:

Tak kiedyś kodowaliśmy, w tym wypadku i tak mamy do czynienia z xHTMLem, a nie starym HTMLem, ale po kolei. Co można zauważyć w tym kodzie?

• Ogromny stosunek kodu do samej treści.
• Znaczniki nic nie mówią nam o treści (prawie nic ;-).
• Są dość nie czytelne.
• Większość znaczników to div i br.
• “Opasły kod”.
• Wiele zbędnych klas CSS.

Gdybyśmy chcieli przedstawić ten kod w semantyczny sposób wyglądało by to mniej więcej tak:

Jest to przykładowa propozycja, ale można zauważyć wiele rzeczy:

• O wiele mniej kodu, przy 10 newsach, strona staje się znacząco lżejsza.
• Poszczególne znaczniki mówią nam czym jest treść w ich “środku”, i tak:
  • h1 – nagłówek newsa,
  • em – coś wyróżnionego, adnotacja,
  • p – paragraf,
  • atrybut title w linku mówi co zobaczymy po wejściu w dany link,
• Kod staje się o wiele czytelniejszy, nie tylko dla nas, ale co ważniejsze, dla robotów wyszukiwarek!
• Takim kodem o wiele łatwiej zarządzać z poziomu CSS.

Definicja?
Pozwolę sobie sformułować dość kolokwialną definicje “semantyczności kodu”:

“Semantyczność kodu to podejście do kodowania dokumentów xHTML/HTML. Nakazuje ona używania dostępnych znaczników (tagów) danego języka zgodnie z ich przeznaczeniem.”

Tak! Na tym polega semantyczność. Po prostu używamy tagów zgodnie z ich przeznaczeniem, a nie z tym co chcemy zobaczyć na ekranie.

Inny przykład. Wyobraźcie sobie że chcecie zrobić menu poziome na stronie (np. pod nagłówkiem), cześć z Was teraz lub nie dawno zrobiła by to za pomocą tabelki o tak:

I tu jest problem, tabela służy do przedstawiania danych tabelarycznych (np. z exela), a nie do prezentowania menu.

Doskonałym semantycznym zamiennikiem jest lista nie uporządkowana (ul).

Część z Was może krzyknąć “ej! ale to menu będzie pionowe, a nie poziome!“. Pewnie, na początku, ale nic nie stoi na przeszkodzie aby je odpowiednio wystylować w CSSie. A dzięki temu, zmniejszyliśmy objętość kodu i uczyniliśmy do bardziej przyjaznym dla wyszukiwarek i urządzeń czytających kod (np. dla ślepych) czy nawet komórek. Pamiętajmy, żadne urządzenie nie domyśli się że w tabelce trzymacie menu, o wiele prędzej zrobi to z listą.

Nie przekonałem? Inny, prostszy przykład.

z punkty widzenia semantyki to dokładnie to samo co:

Wracając do znaczników…
Przez ostatnie parę lat utarło się że język HTML ma tylko parę znaczników które wszyscy stylują za pomocą CSSa. Nic bardziej błędnego. HTML ma wiele znaczników na różne okazje, z ciekawszych mogę wymienić:

code, abbr, cite, dfn, samp, dl, dd, dt

Jest ich dużo więcej, wystarczy przejrzeć dokumentację. Należy się spodziewać wzrostu ich liczby z kolejnymi wersjami HTMLa i xHTMLa 2 (tak, oba standardy mają doczekać się następnych wersji całkiem nie długo).

Do tego dochodzą takie nowinki jak mikroformaty (microformats).

Ok, nie rozpisuję się już więcej. Mam nadzieje że udało mi się wyjaśnić pojęcie “semantyczności kodu” tym którzy go jeszcze nie znają, a starych wyjadaczy proszę o łaskawość jeżeli zgrzeszyłem gdzieś w tej publikacji ;-)

Na koniec chciałbym dodać, że nie starałem się wyjaśniać pojęcia “standardów sieciowych” i walidacji kodu xHTML, starałem się skupić jedynie na pojęciu semantyczności.”